Wings on Wheels team:

Gouke Hijlkema
William van der Sman
Ellen van der Drift

Bekijk onze site, de tourveslagen, tour foto’s, je vindt het er allemaal.

Inmiddels hebben wij al aardig wat foto’s mogen ontvangen , deze kun je bekijken via ons online fotoalbum.Mochten jullie nog  foto’s hebben dan hierbij het verzoek om deze op te sturen naar wingsonwheels@gmail.com zodat we deze op de site kunnen plaatsen. Op deze manier kunnen wij  de fotogallerij beginnend in 1995 compleet maken en zijn de foto’s voor iedereen toegankelijk. 

Er is ook een leuk filmpje gemaakt, een impressie van ons weekend.
Klik op deze link om het filmpje te downloaden:

Nogmaals dank aan jullie allemaal voor de leuke respons en het enthousiasme! Dit maakt het organiseren een waar feestje.

Dus hierbij alvast de belofte: tot volgend jaar! 

Wings on Wheels team
Gouke Hijlkema
William van der Sman
Ellen van der Drift

Het Moezelgebied! Mmm, ,  gaan mensen zich hier enthousiast voor opgeven? Dat is toch ieder jaar weer de  vraag die ons bezig houdt. Gelukkig hebben wij niet lang in onzekerheid gezeten, al bij de eerste aankondiging stroomden de aanmeldingen binnen, 70 totaal! Probeer dan het overzicht maar eens te houden

14 mei was het zover, verzamelen in Geldrop in het vertrouwde NH hotel niet geheel onbekend bij de meeste van ons. Ruim 40 mensen hadden er voor gekozen om donderdagavond alvast het weekend in te luiden in de bar van het NH hotel, dat het erg gezellig werd spreekt voor zich.

Vrijdagmorgen gaan we op pad, eerst nog even Nederland uit en dan op naar het heuvellandschap. Daar hoeven we niet lang op te wachten want de bochtige wegen en mooie uitzichten komen al snel in beeld. Jammer dat sommige onder ons niet oplettend zijn en verschillende afslagen op de snelweg missen, zo krijg je een alternatieve route op individueel niveau, leuk maar niet echt de bedoeling.

Ons  einddoel  is het IBIS hotel in Koblenz. Gelukkig komt iedereen daar aan het einde van de middag aan en zit de stemming er lekker in. De mensen achter de bar moet nog even wennen aan de grote groep wow mensen en snapt maar niet hoe ze de afrekening kloppend moeten krijgen. Tja, we gaan ze niet wijzer maken dan ze zijn.

Het onmogelijke gebeurt dan toch, ook de familie Moquette zit al vroeg aan het ontbijt! Wat is er veranderd? Is het de gezonde berglucht? De drang om niets te willen missen? Of worden we een dagje ouder en gaan we ’s avonds op tijd naar bed? We zullen het wel nooit te weten komen….

Gelukkig zijn de weergoden ons goed gezind, buiten een buitje hier en daar houden we het aardig droog en kunnen we genieten van de prachtige wegen, scherpe haarspeldbochten en mooie uitzichten. Even was er een flashback naar 2007 toen een date tussen een schaap en een motor helaas niet goed is afgelopen voor het schaap. Gelukkig is de band dit jaar beter en zijn zowel motor als schaap er goed vanaf gekomen.

Voor de liefhebbers onder ons bestaat er dit jaar ook de mogelijkheid een rondje te rijden op de Nurburgring. Een  legendarisch circuit en een paar enthousiastelingen onder ons gaan, ondanks enkele buien, toch een rondje wagen. Op de uitslag moeten wij nog wachten maar het was een genot om naar te kijken.

Ook dit jaar is onze vertrouwde vriend Henk Kooman weer van de partij om de bezemwagen te besturen. Een leuke taak met als doel dat je niets te doen hebt buiten de route volgen. Gelukkig viel het dit jaar weer erg mee, buiten een motor die er even geen zin in had en een Suzuki die een eigen leven ging leiden in bocht hebben we het allemaal heel gehouden.

Ik denk dat we terug kunnen kijken op een geslaagd Wings on Wheels 2009 weekend met dank aan alle enthousiaste deelnemers, we kijken nu al weer uit naar 2010!

Ieder jaar denk je, gaat het weer zo’n succes worden als andere jaren? En inderdaad dat werd het! 56 enthousiaste collega’s hebben zich aangemeld 46 motoren en 10 duopassagiers. Dit jaar hebben we gekozen voor rederij DFDS Seaways die ons met de King of Scandinavia van IJmuiden naar Newcastle brengt. Schitterend Schotland is ons doel en inmiddels zijn we ervaren zeebonken en komen zonder veel problemen naar de overkant. In de bar vinden wij elkaar en is het begin van een succesvol Wings on Wheels weekend een feit.

De eerste dag, gelukkig mooi weer. Vandaag gaat de route Van New Castle naar Edinburgh, een route van 245 km. Schotland maakt zijn belofte meer dan waar en de route voert ons langs schitterende landschappen, dorpjes en meren. De haarspeldbochten zijn wat minder vertegenwoordigd maar daar hoor ik niemand over klagen. Iedereen geniet op en top deze dag en druppelsgewijs komt men aan bij het Edinburgh Capital Hotel. De ontvangst op de parkeerplaats is helaas niet voor iedereen een blije gebeurtenis, de combinatie banden en spijkers is van oudsher geen succes en helaas moet een enkeling vaststellen dat deze theorie nog steeds opgaat. Het apres-moto gedeelte maakt een hoop goed en door het mooie weer blijven wij nog lang buiten napraten. Voor de inwendige mens wordt goed gezorgd en het diner smaakt goed na een dag vol inspanning. Het krijgen van een broodje blijkt voor sommige een ware missie te zijn, zo worden we beticht van het stiekem achterover slaan van broodjes en er komt heel wat overredingskracht bij kijken om alsnog een exemplaar te bemachtigen, ach hoe moeilijk kan het allemaal zijn. Tevreden kijken we terug op een geslaagde dag.

Tweede dag: stralend weer! Vandaag rijden we van Edinburgh naar Glasgow over een afstand van 249 km. 
Het landschap stelt ons wederom niet teleur. Mooie heuvels, slingerende wegen en gezellige terrasjes is ons deel en een leuk lunchadres is snel gevonden. Wij dames zijn zeer onder de indruk van onze gastheer. Al snel wordt er gediscussieerd wat deze man zo aantrekkelijk maakt en bij wie hij het beste past. Uiteraard is deze eer toevertrouwd aan de vrouwelijke organisatrice Dank aan William voor de routes en de nodige bezienswaardigheden waaronder een zeer indrukwekkende scheepslift. Een stukje varen is ook opgenomen in de route en een pondje brengt ons naar de overkant richting Gourock. Aangekomen bij het Glasgow Pond hotel kunnen we weer met een voldaan gevoel vaststellen dat iedereen een prima dag heeft gehad. Buiten praten we nog lang na over deze dag en het optimale genieten van het deze motorrit.

Laatste dag, helaas regen. Het kan natuurlijk niet uitblijven en het is ook iets te optimistisch te verwachten dat je drie dagen in Schotland kunt rijden zonder regen. De pakken komen uit de tas maar niemand laat zich uit het veld slaan, 280 km voor de boeg dus rijden maar. Onderweg is er genoeg te zien en soms stuit je zelfs op een bijzonder diersoort.

Zo leeft er in het Schotse landschap de zogenoemde krukasworm. Dit bijzondere dier laat zich zelden zien en houdt zich voornamelijk op in natte struiken langs de kant van de weg met een lichte voorkeur voor bochten naar links. Hierbij begeeft hij zich graag tussen de achter- en voorbanden van motoren. Dit alles met een snelheid waar menigeen op een circuit jaloers op is. Er zijn mensen die twijfelen aan het bestaan van dit bijzondere diersoort maar gelukkig hebben ooggetuige het beestje gezien, er is zelfs een foto van gemaakt! Glooiend landschap, stenen muurtjes en kuddes schapen zijn ons gezelschap vandaag en gelukkig kunnen wij dit jaar de hele flora en fauna in tact laten en genieten van deze mooie omgeving. Iedereen is op tijd terug bij de boot (ja zelfs André) en zonder veel problemen kunnen wij inschepen. De boot brengt ons trouw weer terug naar IJmuiden, het weer staat zelfs toe dat wij op het achterdek tot in de late uurtjes buiten kunnen zitten. Met een gerust hart leunen wij achterover….

Dank nog aan de heren van de bezemwagen! Zij hebben weer prima voor onze bagage en backup gezorgd. Een motor heeft helaas last gehad van een overhitte accu en moest op de aanhanger de rest heeft gelukkig op twee wielen de gehele route kunnen rijden.

We kijken weer terug op een zeer geslaagd Wings on Wheels weekend 2008, met dank aan iedereen voor het enthousiasme en tot volgend jaar!

Donderdag 24 mei, het is zover, ons jaarlijks Wings on Wheels motorweekend!

Dit jaar gaan we weer naar good old England om een mooie tocht te maken door onder andere de Yorkshire Dales, het Lake District en het North Moors National park. 54 collega’s hebben zich opgegeven. 44 daarvan met motor, 10 zijn als zeer welkome duopartners meegekomen.
Verzamelplek is de parkeerplaats van P&O ferries in Rotterdam.  Om het groepsgevoel alvast te krijgen zijn een aantal mensen vertrokken vanaf het Triport gebouw richting Rotterdam.

Vanaf 17.00 uur kunnen we inschepen voor de “Pride of Rotterdam”
richting Hull. Net als je denkt dat je de vliegtuigen en de daarbij behorende vertraging achter je hebt gelaten blijkt dat schepen hier ook goed in zijn. Terwijl bijna iedereen van onze groep met motor al lang en breed aan boord is en zich heerlijk met een glas bier of wijn op het Skylounge Deck in de zon heeft verzameld staat de bezemwagen met Henk, William en Ellen nog braaf te wachten in een rij. Helaas zit er in deze rij geen enkele beweging en krijgen wij langzaam maar zeker het vermoeden dat er iets niet in orde is.

Na enige tijd worden wij toegesproken en horen wij, namens captain Stubbing, dat er een chemische lekkage is op dek 5 en er een evacuatie plaatsvindt, hierdoor wordt een behoorlijke vertraging verwacht. Een vriendelijke meneer vertelt ons dat geprobeerd wordt het oponthoud zo kort mogelijk te houden, excuses voor het ongemak en we houden u op de hoogte. Mmm, bekende tekst……..Het wachten word een stuk aangenamer als blijkt dat onze “achterburen” de trailer willen gebruiken als picknicktafel met de daarbij behorende versnaperingen. Uiteindelijk hebben wij onder het genot van de nodige alcoholische drankjes en lekkere broodjes terug kunnen zwaaien naar onze collega’s op het Skylounge Deck en van ons oponthoud een gezellig onderonsje kunnen maken. Na een aantal uur is operatie clean deck 5 klaar  onnodig te zeggen waar wij onze collega’s terug kunnen vinden en hoe wij de avond hebben doorgebracht.

Mocht je de illusie hebben dat je enigszins uit kunt slapen op de boot dan kan ik je direct uit deze droom helpen. Dit is niet mogelijk hoe graag je dit ook wilt. Vanaf 06.00 uur wordt je door een alles-overheersende gong en een vriendelijke bedoelde, doch zeer niet op dat tijdstip gewaarde stem, uit dromenland gehaald met informatie over ontbijt, aankomst en verdere prietpraat waar je op dat moment echt niet op zit te wachten. Het ontbijtbuffet daarentegen maakt weer een hoop goed en met volle maag en goed humeur rijden wij van de boot af. De regenpakken kunnen gelijk uit de tas gehaald worden want we worden direct geconfronteerd met het echte Engelse weer: regen Gelukkig is deze regen tegen de tijd dat we York passeren verdwenen en worden we getrakteerd op datgene waar we voor gekomen zijn: mooie wegen, glooiende landschappen, bergpassen en schitterende vergezichten. Vandaag gaat de tocht van Hull naar Lancaster.Was het begin nog een stuk snelweg, nadat wij York achter ons hebben gelaten verandert het landschap langzaam maar zeker en komt er meer afwisseling. In Boroughbridge treffen wij elkaar voor de lunch en gelukkig kunnen wij dit lekker buiten in de zon nuttigen.

De bezemwagen kan ook gelijk in actie komen om een motor met lekke band richting garage te brengen. Gelukkig zit er snel een nieuwe band om en kan de tocht worden hervat. Moe maar voldaan komt iedereen aan in het Lancaster House Hotel in het plaatsje Ellel , tijd voor de après moto! Onnodig te zeggen dat de bar, die door het mooie weer naar de buitenplaats is verplaatst, lange tijd bezet is. Na de nodige verhalen te hebben uitgewisseld kunnen wij aan tafel. De organisatie wordt nog even in het zonnetje gezet en de kelken nog een keer gevuld! ….wat een heerlijke dag….

De volgende dag is aangebroken, de reis gaat vandaag van Lancaster naar Orton en staat in het teken van routes door de Yorkshire Dales en het Lake District. Zoals de naam al doet vermoeden voert de tocht door een zeer afwisselend landschap met uitgebreide natuurgebieden en schitterende meren. Een mooi landschap met groene heuvels, weiden met stenen muurtjes, valleien en dorpen met kalkstenen huizen en vooral veel schapen. Op sommige stukken kom je nagenoeg geen andere mensen tegen. Als je dan even stopt en je motor uitzet daalt er een rust over je die heerlijk is, even een beetje het alleen op de wereld gevoel. Vandaag ook op het programma de Hardknott Pass. Door de een gewaardeerd, door de ander gevreesd, sommige vermijden hem en weer een ander ziet het als een kermisattractie en rijdt hem wegens verhoogde feestvreugde nog een keer. Hoe je het ook bekijkt, hij blijft uniek. Met uitgestrekte landschappen doorbroken door een slingerweg met bochten waar zelfs een haarspeld jaloers op kan worden een waar spektakel. Sommige stukken geven een stijgings-percentage van 30% en hier komt het echte wow! gevoel omhoog. Iedereen is uiteindelijk weer heelhuids in het Westmorland Hotel in Orton aangekomen en de balans van deze dag wordt onder het genot van diverse drankjes doorgenomen. Een botsing met een bumper, een oververhitte partner die erg goed in het Engels blijkt te kunnen vloeken, een Harley die zijn american iron naam eer aan doet, geen krasje te bekennen (behalve op de ego van de bestuurder)!  Een afgebroken stepje hier en een lege accu daar,  iedereen is weer heelhuids terug….

Vandaag rijden wij, door een ander stuk Yorkshire Dales, richting Hull. Hierbij komen wij door het North York Moors National park. Dit gebied zou zeker niet misstaan in de serie James Harriot en even denk ik dat ik zo een decor binnen gereden ben. Stenen muurtjes, glooiende landschappen en grrrr.. minder, grind, veel grind. Blijven rijden, niet te hard remmen en vooral blijven genieten. Je rijdt hier tussen de kuddes schapen die in de weide worden gehouden door de “catle grids”. Helaas hebben wij de schapenpopulatie met 1 stuk minder achter ons moeten laten, een date tussen een schaap en een motor is helaas niet tot een goed einde gekomen voor het schaap, de liefde kwam maar van een kant… Voor sommige onder ons, ik noem geen namen, blijkt het wederom een uitdaging te zijn om van tankstation naar tankstation te rijden zonder stil te komen staan. Dit is gelukt met dank aan mijn geduldige motormaatjes en de aardige boer in Westdale die ons van benzine heeft voorzien.

Nog een tip voor Jan Hein: een zwarte kat brengt ongeluk, bedoeling is deze te vermijden en er niet overheen te rijden. Een enkeling heeft nog last van een vermoeide remhandel en laat hierdoor de motor over aan zijn lot zodat deze een intiem moment heeft met het asfalt, het valt gelukkig allemaal mee. Helaas wordt het weer minder en kunnen wij wederom een vergelijkend warenonderzoek van regenpakken doen, conclusie: het is allemaal een pot nat. De boot komt weer in zicht en…..jawel, weer kom ik de boot niet op! Dit maal blijkt de brug niet goed te werken, begin langzamerhand toch te denken dat het aan mij ligt, of ik kom de boot niet op of ik kom de boot niet af…..helaas dit keer geen gezellige achterburen met wijn en stokbrood, wel veel regen….na lang wachten is het dan toch gelukt aan boord te komen.

De boot heeft ons weer met de nodige deining (was het drank of was het het weer?) naar de overkant gebracht. We kijken terug op een zeer geslaagd wings on wheels weekend en zitten al vol plannen voor volgend jaar. Nog even een evaluatie aan de bar, met dank aan de organisatie voor de fantastische routes die gelukkig veel aan het toeval overlieten